اي هميشه خوب

ماهي هميشه تشنه ام در زلال لطف بيكران تو . مي برد مرا به هر كجا كه ميل اوست موج ديدگان مهربان تو زير بال مرغكان خنده هات زير آفتاب داغ بوسه هات - اي زلال پاك ! - جرعه جرعه جرعه مي كشم تو را به كام خويش تا كه پر شود تمام جان من ز جان تو ! اي هميشه خوب ! اي هميشه آشنا ! هر طرف كه مي كنم نگاه ، تا همه كرانه هاي دور ، عطر و خنده و ترانه مي كند شنا در ميان بازوان تو ! ماهي هميشه تشنه ام اي زلال تابناك ! يك نفس اگر مرا به حال خود رها كني ماهي تو جان سپرده روي خاك !

سلامی به گرمی آشنایی...

ببخشید که دیر به دیر آپ میشم.وارد شدن به چرخه تکراری زندگی آدم رو از پیشرفت باز میداره.و وقتی برای آدم نمی مونه.یه مشت کارهای صدتا یه من  غاز دور آدم رو پر می کنه.و میشه مثال همون کبکه که سرش تو برفه و از همه جا بی خبره.اگه هر از گاهی سرم رو از برف بیرون بیارم می رسم خدمتتون.موفق باشید.یاعلی

آدم اینجا تنهاست...

به سراغ من اگر مي آييد،

پشت هيچستانم .

پشت هيچستان جايي است.

 پشت هيچستان رگ هاي هوا ،

پر قاصد ها ييست که خبر مي آرند،

از گل واشده ي دورترين بوته ي خاک .

روي شنها هم نقشهاي سم اسبان سواران ظريفي است

که صبح،به سر تپه ي معراج شقايق رفتم

 

پشت هيچستان ، چتر خواهش باز است:

تا نسيم عطشي در بن برگي بدود،

زنگ باران به صدا مي آيد.

آدم اينجا تنهاست

                  و در اين تنهايي، سايه ي ناروني تا ابديت  جاريست .

به سراغ من اگر مي آييد،

                نرم و آهسته بياييد

                 مبادا که ترک بردارد چيني نازک تنهايي من....